Wednesday, October 17, 2012

Pepernoten en Pasen (maar eigenlijk gaat het over drop)

This one is for the Dutchies.

Tijdens de filosofie les van vanmiddag bekroop het me ineens. Een gevoel zo intens, zo knagend. ‘Ik moet nu een dropje’. Waar het opeens vandaan kwam weet ik niet. Ik woon nu al zo lang in de Baltics dat ik onderhand wel geaccepteerd heb dat er gewoon geen fatsoenlijke (zoute!) dropjes te koop zijn. Om me heen verneem ik dat de heimwee begint toe te nemen. Hoewel het merendeel van de buitenlandse studenten de eerste weken van hun uitwisseling hebben doorgebracht met drinken, feesten en het hebben van een kater – ik niet hoor – zie ik op Facebook zo af en toe wat heimwee-achtige statusupdates voorbij komen. Misschien dat mijn dropverlangen mijn heimwee wel een beetje uit. Nu we het onderwerp Facebook toch al hebben aangesneden even het volgende… Half september stond mijn virtuele muur opeens vol met het jaarlijks terugkerende ongeloof over de pepernotenverkoop. ‘Nu al?’. Ja, nu al. En ondertussen snoept heel Nederland in September alweer van de pepernoten (en truffelpepernoten, yoghurtpepernoten, chocoladepepernoten, je kunt het zo gek niet bedenken). Ik ga dit ongeloof nu overtreffen. Weet je wat ik namelijk ontdekte toen ik net een Litouws snoepwinkeltje binnen liep, hopend mijn zin in drop te stillen? Paaseitjes, paaslolly’s en vrolijke chocolade paashaas figuren. NU AL!? Na deze schrikbarende ontdekking stond ik voor de heilige schepsnoep muur met in het midden een paar vakjes gevuld met zwart spul. Dat konden de dropjes wel eens zijn. Ik kon mijn geluk niet op toen ik een paar enorme driehoeken zag liggen met een slecht geprintte ‘Z’ erop. Zoute driehoeken, lekker! Ik als zuinige Drent nam er een stuk of tien mee. Eerst even testen natuurlijk. Ook gooide ik er nog een paar drop-achtig uitziende tumtummetjes bij en wat dropjes in de vorm van een fiets. Eenmaal thuisgekomen nam ik een kopje thee, wikkelde ik me in een warme deken en opende ik mijn bont gekleurde snoepzakje met minder bont gekleurde inhoud. Zoete drop. Neeeeee! Als het goed is heb ik achterin mijn kledingkast nog een klein doosje hagelslag liggen in geval van nood. Misschien moet ik daar maar eens aan beginnen om mijn ‘Dutchness’ weer een beetje op peil te krijgen. 

Groetjes aan Nederland vanuit Litouwen!