Saturday, February 26, 2011

Otepää

Vrijdag rond een uur of 12.00 vertrok ik richting het huis van mijn begeleidster, Kristina. Samen met haar Poolse man Adrian was ze druk bezig met het pakken van enkele grote weekendtassen. De kinderen, Rumi en Selena, hadden zo te zien genoeg energie. Rumi reed non-stop rondjes in zijn plastic auto en Selena liet me vol trots de hele mutsen en tassen verzameling van de familie zien. Een half uurtje later was het dan zover. Iedereen was klaar om richting Otepää te vertrekken voor een kort collega weekendje. Onderweg zag ik sneeuw, veel sneeuw. Ook is het me gelukt om twee prachtige herten te spotten, evenals een indrukwekkende Russische olie transport trein.

Na een poosje in de auto te hebben gezeten kwamen we aan bij een groot houten huis in the middle of nowhere. Best kneuterig allemaal; leuk! Toen alle collega's aangekomen waren begonnen we aan een echte Estse maaltijd. Het voelde allemaal erg vertrouwd: een stukje vlees, aardappels en wat groenten. Heel simpel, maar toch eigenlijk best wel heel lekker.


In de middag was het tijd om in sneltreinvaart van de Estse bergen af te roetsjen. Iedereen kreeg een eigen band en kon zelf kiezen voor het makkelijke of het moeilijke parcours. Ingi, mijn collega, en ik ontdekten al vlug de snelste baan waarin het meeste gevlogen kon worden.

In de avond stond er weer een Estse maaltijd voor ons klaar. Naast het smakelijke eten stonden er genoeg alcoholische versnaperingen op tafel. De cola met rum ging er bij mij maar al te goed in! Na de maaltijd speelde ik met een aantal collega's een bordspel met kennisvragen over Europa. De vragen stonden in het Ests op de speelkaartjes, maar werden een voor een liefdevol in het Engels vertaald zodat ik ook iets van het spel meekreeg. Ik stelde de vragen daarentegen in het Ests, ook al had ik in de meeste gevallen geen idee waarover ik het had. Mijn collega's waren verbaasd dat ik zo'n goed Ests accent heb. Daar was ik zelf eigenlijk niet eens van bewust!


De vrijdag werd afgesloten met een bezoekje aan de sauna. De eerste echte keer dat ik dit zou proberen; spannend! Normaal schijnen mannen en vrouwen niet samen tegelijk in de sauna te gaan, maar je raad het al, dat ging er deze keer anders aan toe. Een beetje onwennig vroeg ik een van mijn collega's hoe dit allemaal in z'n werk zou gaan. "Moet ik naakt?". Nou, dat hoefde dus niet, maar het zou zo warm gaan worden dat ik waarschijnlijk wel m'n handdoek opzij zou willen leggen. Ik belandde in een kleine sauna met drie mannen. Ik vond het allemaal wel interessant. Maar... het werd toch wel heel erg heet daar binnen. Al snel legden de mannen hun handdoeken aan de kant. Daar zat ik dan, met drie blote collega's!

Na een slapeloze nacht genoot ik van een bescheiden ontbijtje. Mijn collega's hadden een vergadering in het Ests, dus daar kon ik niks van verstaan. Samen met Adrian, Rumi en Selena ging ik op ontdekkingstocht in een klein stukje bos. Ook haalden we enkele speeltoestellen onder een dikke laag sneeuw vandaan. Mijn voeten vonden het buiten niet zo prettig, dus om niet al te verkleumd te raken ben ik na een uurtje weer naar binnen gegaan. Ook op deze locatie had ik weer beschikking over gratis draadloos internet, dus lui onder een dekentje heb ik enkele afleveringen van de tv draait door bekeken. Net voordat ik slaap viel haalde Ingi me op voor een korte werk bespreking.

Zaterdagmiddag vertrokken we nog een keer richting de Estse heuvels om daar in volle vaart van af te glijden. In een restaurantje in het stadscentrum van Otepää genoten we van een lekkere soep met als dessert een soort blauwe bessen sap met ijs. Lekker!

Samen met een collega die ik eigenlijk nog nooit eerder gezien had (ze heeft ouderverlof) reed ik weer terug naar Tartu. Ze vertelde me dat ze ook een tijdje in Maastricht gestudeerd had. Wat een toeval!

Erg gezellig, die Esten; fijne mensen!

Enkele foto's zijn te bewonderen op http://www.facebook.com/album.php?aid=2104383&id=1114675137&l=7be8039553