Sunday, November 1, 2009

A gun and the focussed look

Ik weet dat ik er het thuisfront geen plezier mee doe, maar ik heb weer een minder prettig verhaal te vertellen! Vrijdagavond liep ik richting Galerija Centrs, en omdat de wintertijd ook hier is ingegaan was het al redelijk vroeg donker. Er kwamen twee jonge mannen aan. Op de een of andere manier keek de ene jongen me recht in m’n gezicht aan; dat doen Letten normaal niet zo snel. Het viel me op dat hij iets in zijn hand had. Even dacht ik dat het zijn portemonnee was, maar nee, was het maar zo! Het was een pistool, een echte. Ik weet zeker dat ze in de speelgoedwinkel niet zulke goed gelijkende speelgoedpistolen verkopen. Hij had door dat ik in de gaten had wat hij vast had. Ik keek waarschijnlijk wat verschrikt, waardoor we beide snel doorliepen. Ik haastte me naar Galerija Centrs, waar nog volop volk liep. Ik keek snel nog even achterom, en dat ventje deed hetzelfde. Brrr! Ik heb hem gelukkig niet weer gezien.

Wat de Letten ook zeggen over de veiligheid in Riga, ik begin er af en toe toch een beetje aan te twijfelen! Hoe dan ook, over het algemeen voel ik me hier toch nog steeds erg veilig. Het is mijn thuis geworden. Ik heb door dat mensen me steeds minder vaak als “toerist” zien. Mijn zwarte Nike jasje is aardig Russisch, en ik denk dat ik onbewust de “Letse blik” in mijn ogen heb als ik over straat loop. Mensen willen hier niet opvallen, en lijken allemaal een doel voor ogen te hebben waar ze zo snel mogelijk naar toe moeten. Dit is typisch een overblijfsel van het Sovjet verleden. Normaal loop ik met een big smile over straat en kijk ik veel om me heen. Hier zijn de gezichten strak en gefocust, en toen ik vanmiddag naar de markt liep betrapte ik me er op dat ik er al net zo bij loop!

No comments:

Post a Comment